ازهجرتو ای نازنین ، فــریادهـــا دارد دلم

دورازعزیزانم درین غربت ســرا افتاده ام

دریادت ای شیرین سخن،خداخدادارددلم

مهرت بیامد قبــض کـــرد ،آزادیم رانازنین

درهرکجاباشم کنــون ،فرمان روا دارددلم

چشمان معصومت مرابادیگران بیگانه کرد

ازدوریت ای جان من،این شکوه هادارددلم

دراولیـــن نوروزیت اندرکنــــارت نیســـتم

زین درد میسوزد تنم ،شــورو نوا دارددلـم

بادامبارک سـال نو برگل بهـــارانت شــود

سال نیکو باشد ترا این را دعا دارد دلــــم

این شعر تقدیم تو با د ،ازدور میبوسـم ترا

کوتا شود این سالها ، این مدعــا دارد دلم

نوروز ۱۳۸۷ تهران - خوابگاه