تبليغاتX
hamasa

hamasa

نمیدانم چرا این مردم هوشیار نادان شد ____ نمیدانم چرا این رهبران هم دست شیطان شد

عشق یعنی   زنده گی راباختن

عشق یعنی  باالم  ها  ساختن

عشق یعنی واژهءدردوغم است

آتش  اندر   قلب  خود  بگداختن

عشق یعنی صید صیادی شدن

خویش  را  اندر  کمند   انداختن

عشق یعنی بازمین  و   آسمان

روز و شب  در  گفتگو   پرداختن

عشق یعنی یک نگاهی کردن و

سا لها   اشک   ندامت   ریختن

 

 

 

+نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386ساعت12:58توسط خلیل الله(خلیل) حبیبی | |

باردیگرکشورت در بند   استعمار  شد

رهبران با  غرورت بین که ......    .شد

صلح رادرکشور  آوردند   اما  نیک دان

درقبالش جملهءاین  دی راستثمارشد

تانباشد نفع   اوکی آورد  خدمت  بجا

ازکجا آن دشمن دیرینه ات  همکار شد

سالها کوشیدو  صدهاراه  را آوردپیش

گاه جنگ وگاه حیله  گاه  باتو  یار شد

گاه گروه طالب وملاه رابهرتو   ساخت

آن زمان دین عزیزت پیش چشمت  مارشد 

باز دیدی آمدند  با دوستی   بهر نجات

داددست دوستی وساکت این  دیندارشد

ای خلیلا جمله  میدانند  این   نیرنگ را

لیک اکنون دست بسته چارها ناچارشد

 

 

+نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386ساعت12:40توسط خلیل الله(خلیل) حبیبی | |

اشکهایم دانه  دانه همچو   باران   بهار

میچکدبردامنم از غصه   های   بیشمار

درددل بسیاردارم ‌داروی  دردی   ندارم

ناله ام در شعر ریزم بادوچشم اشکبار

بهر درد کشورم   نالم  و یا  درد   دیگر

ازبرای مسلمین  گریم  ویا از هجر  یار

بهر   آزادی   کشور  مادران   قهر مان.

داده  اند  قربانی  بسیار  اندراین  دیار

رهبران  چون  نعرهء الله و اکبر  میزدند

اربرای دین حق ازدشت هم ازکوهسار

رهبر کاندم ندایش سنگر حق بودوبس

بهر قدرت این زمان بادشمنان آمدکنار

دست دشمن رافشرداشکهاازیادرفت

یادرفت آزادزیستن درجهان ای جان نثار

یادرفت خون شهیدان ناله های مادران

یادرفت اشک یتیمان صحنه های کارزار

دشمن دین رفت اکنون دشمن  دیگررسید

اژدهابگرفت جابرلانه اندرجای مار

 

 

+نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386ساعت12:24توسط خلیل الله(خلیل) حبیبی | |

شاهینی بودم فضـــــــامأوای من

آسمان وقله هـابود   جـای    من

میـــپریدم     بالــها  یم   آهـنــین

لانه ام درقـله     هـــای   آتشین

دوربودم  ازغــم واز   غصـــــه  ها

دوربودم  ازفــریب   و فـــتـنه   ها

مینـوردیدم  فضــارا   شـــاد کــام

میدریدم بادها  را  صبح   و شـام

فـــکرتیرو  دام  وصیــــادی   نبود

درضـمیـرم  فکــر   بربادی  نبــود

تیر صیــادی  چو بالــم   نشست

بالهـــای آهـنینــم  را    شکست

صید آن صیاد  گشـــتم   ناگـهـان

آمـــدم اندرز مـــین  از   آســمان

پای من درزنجیر غم  بسته  شد

بال من اززهر تیرش  خسته شد

ای قلم ای  با غــــم من آشــــنا

زین همه غمها چسان گردم جدا

ای (خلیل)باهر خلیل  کن گفتگو

مرهم این زخم ها  کن  جستجو

 

 

+نوشته شده در شنبه بیستم بهمن 1386ساعت11:35توسط خلیل الله(خلیل) حبیبی | |

دردفتــــرم نویســـم زآوای  کوهسـار

آمــددلـم بشـوق زغوغـای  کوهـسار

برتن نمــوده  بود لبـاس  سـفـید برف

خندان وشاد، چهرهءگویای   کوهسـار

سیــمین تنــان و مـاه و رویان، آریانژاد

اسکی زنان وشادبه سرمای کوهسار

این قلب غم کشیده ام درغـربت وطن

می بروراند برسرش سودای کوهسار

افتاده ام بیاد سفـــــیدو  ســـیاه کـوه

این جا منـم یقین زرسـوای کوهســار

خاطرهء از زمستان کوه البرز ایران ۱۱-۱۱-۱۳۸۶

 

+نوشته شده در یکشنبه چهاردهم بهمن 1386ساعت10:19توسط خلیل الله(خلیل) حبیبی | |

اگرآهی    بیرون   آرم   دمی   ازاین   دل    سوزان

زسنگ  کوه    برخیزد   صُُد ا یی   ناله    و    افغان

دیشب دیدم  یتیمی  زار      می  نالید    از سر ما

ولی  آن   رهبر   دلسوز  از   گرما    بسی  شادان

دیشب  بیوه  زنی   در   فکر   نان  کود  کانش  بود

ولی    آن   شب  وز  یری شاد با رنگین دسترخوان 

دیشب دیدم  یکی  بی دست  و  پاافتاده  در راهی

ولی آندم  وکیلی  میگذشت زان    راه   با   نیسان

دیشب دیدم  زنی   میکرد   دق   الباب   دربی   را

که ای مالک   بده  نانی  نجاتم  ده   ازین    طوفان

سراسربی کسی  بی  سرپناهی ظلم  و بر  بادی

به چشم خودبدیدم سایه   افگنده  است  برانسان

کی مسئول است این بی امنی واین ظلم وبربادی

رئس ؟  یا  آن  وکیلان؟   یاوزیران؟   یا  قوما ندانان؟

+نوشته شده در سه شنبه نهم بهمن 1386ساعت12:3توسط خلیل الله(خلیل) حبیبی | |

اگر به کسی برخوریم که وجودش مثل مار مملو از زهر است با ید عشق ورزی را نسبت به او بیاموزیم چندان که گویی وجودش اکنده از شهد است ، با چنین کاری خواهیم اموخت که انسان موجودی سزا وار پرستش و یا خدمت هست.
                                       

چیزی در درونم هست که مرا وا میدارد رنج خودرا با صدای بلند فریادکنم من دقیقا دانسته ام که چه با ید بکنم .چیزی که در درونم هست و هرگز فریبم نمی دهد اکنون بمن می گوید "با ید در مقابل تمام دنیا بیستی حتی اگر تنها بمانی "
                                                  "  گاندی در نیایش"


من مذهب خدمت  را پیشه  خود ساخته ام زیرا احساس می کنم خدا را تنها از طریق خدمت میتوان شناخت ." گاندی در نیایش"


اند اختن  تسبیح و تکرار زبانی نام الله د رحالی که ذهن در همه سو سر گردان است بیش از انکه فایده ای دربر داشته باشد زیان با ر است "گاندی در نیایش"


دعای همیشه گی ام اینست که هرگز نسبت به تهمت زنندگانم خشم نورزم و حتی اگر قربانی گلوله ای ضاربی شدم با ذکر خدا بر لبانم روح خودرا تسلیم کنم . اگر دران لحظه ای اخر از زبانم نا سزا یا کلمه ای حاکی از خشم نسبت به مهاجم خودم برجهد راضی ام تا نامم را در زمره  شیادان ثبت کنند." گاندی در نیایش 
                             " گاندی در نیایش
اگر به کسی برخوریم که وجودش مثل مار مملو از زهر است با ید عشق ورزی را نسبت به او بیاموزیم چندان که گویی وجودش اکنده از شهد است ، با چنین کاری خواهیم اموخت که انسان موجودی سزا وار پرستش و یا خدمت هست.
                                                                    " گاندی در نیایش "

بزرگترین اشتباه اینست که تصور کنیم تکرار گایاتری ،خواندن نماز و یا بجا اوردن نیایش به سبک مسیحیان خرافه ای هست که تنها به کار جاهلان و سا ده لوحان  می اید .
                                                                                    " گاندی در نیایش
مذهب من به من می اموزد که هنگام مواجهه با تنگنا و رنجی که فرد نمی تواند ان را از خود دفع کند با ید به روزه و نیایش متوسل شد ." گاندی در نیایش"

دلیل اینکه چرا برخی هندوها به قران خواندن او در مراسم نیایش اعتراض میکنند برایش قابل فهم نیست اگر گاه اتفاق افتاده که  ازمسلمانان رفتاری ناشایست سرزده است دلیل این نیست که هندوها نیز با مخالفت با خواندن قران انتقام خودرا بگیرند .ایه از قران که اکنون خوانده میشد نیایشی قدرتمندی د رستایش خدا بود ،چطور ادای نیایش به زبان عربی میتواند اسیبی متوجه کیش هندو کند ؟  ان کس که چنین چیزی می گوید نه مذهب خودرا می شناسد و نه وظیفه خودرا . زیرا این ایات را در یک معبد هم میتوان خواند ." گاندی در نیایش"
انسان موجود اجتماعی است اگر انسان ها میتوانند با یگ دیگر غذا بخورند ،با یگ دیگر با زی کنند و یا کار کنند چرا نباید با هم به نیا یش بپردازند ؟
چرا باید کسی به انجام نیایش دور از انظار مردم احساس نیاز کند ؟
ایا در نیایش چیز گناه الود یا شرم اوری وجود دارد که با ید از ادای ان در جمع احتراز کرد ؟ ..  گاندی در نیایش.


خدای من به صور بی شماری بر من جلوه می کند  گاه اورا در چرخ نخ ریسی می بینم  زمان اورا در اتحاد مردم هند می یا بم ،و و قتی هم اورا در الغای نجس انگاری می جویمش و من انگونه که روحم مرا سوق میدهد  با او ارتباط بر قرار می کنم.
                                                                                         "گاندی
اقتباس از وبلاگ آشنا
 
 
 
 
 

+نوشته شده در سه شنبه نهم بهمن 1386ساعت11:28توسط خلیل الله(خلیل) حبیبی | |

بدردم گریه کن ای آسمان ای غمگسار من

ندارم  راز داری  در جهان  ای غمگسار  من

برایت قصه ها دارم من امشب گوش کن اما

مگو این داستان با دوستان ای غمگسار من

بترسم دوستان رانیز دامن گیر شوداین  غم

چوبددردیست منما توبیان ای غمگسار   من

فقط  باماه  بر گو   رنجهای    بیشما رم   را

بسازازآه من ریگین کمان  ای  غمگسار  من

برایت    قصه    میگو یم  برایم  رازدا ری کن

مگوبا هیچکس  بنما نهان   ای  غمگسارمن

چومیدانم  ازین  دردم  نه تنها دوستان سوزد

بنالد هرکه داند  داستان   ای  غمگسار  من

تراای آسمان من  غمگسار خویش    میدانم

چودارم برسکوتت  اعتبار  ای  غمگسار   من

+نوشته شده در سه شنبه نهم بهمن 1386ساعت10:7توسط خلیل الله(خلیل) حبیبی | |

مرابگذار تاآن آسمانهارا

مرابگذارتاآن کهکشانهارا

بزیربال خودسازم.

مرابگذار.

تابابالهای همتم اکنون

کنم تسخیرآن سیاره ها هم قعردریارا

رهایم کن

نمیخواهم ببندی بالهایم را

برودست ازسرم بردارو تنهایم گذارای عشق

چومیدانم که خیری نیست

باتو هم سفرگردم.

رهایم کن

نمیخواهم ببندی بالهایم را.

مده زجرم

مکن مشغول خلوتگاه قلبم را

چومیدانم

توهم بابیکسان یاری نخواهی کرد

رهایم کن ...................

مرابگذار برحالم

مکن افزون دردم را

من از سیلی دوران سیاهی ها

رخم زرداست

ازآن آوای راکت ها و رنگ خون ..

دلم درد است

همین کافی است بهرمن.

ندارم طاقت دیگر

رهایم کن و....

این دام خودت برمرغ دیگر نه.

رهایم کن.. رهایم کن...رهایم کن..

 

+نوشته شده در سه شنبه نهم بهمن 1386ساعت9:31توسط خلیل الله(خلیل) حبیبی | |

برای اهل غزنه من کنون یک مژده ای  دارم

نوید جان بخش  و داستان  زنده   ای     دارم

پس ازچندی فراموشی دو باره غزنه   میبالد

که من درخانه ام همچون سنایی زاده ای دارم

بخاک من ابوریحان وســلطان کبیــر  دفننــــد

برای بیهقی ومسعودم  کا شــــانه ای  دارم

چوکاتب آن ابر مــرد قلــم بر دامنــــم روییـــد

چه پروایی که اکنون فــــزیک ویرانه ای دارم

گرافتادم بدســت غـــوریان روزی من از رونق

مخور غــم غــزنوی اینک ندایی تا زه ای دارم

ندایم گــوش کــن از یأس بیــــرون آی فرزندم

اگر ویرانه ام لیـــکین طــلایی قرعـه ای دارم

گرفتــم افتخــار مرکـــز فرهنـــگی اســــــلام

چون از عصـر کهن من تاریـــخ جانانه ای دارم

(خلیــلا) این پیـامم را بگو بر اهـل این کشــور

که من از فرد فرد تان هزاران شـکوه ای دارم

+نوشته شده در دوشنبه هشتم بهمن 1386ساعت15:20توسط خلیل الله(خلیل) حبیبی | |

شهر غـزنه رفتــه رفتـه شهرتش ازسر گـرفت

مردم این مرز وبوم زین حرف زیب و فر گــرفت

شهر علم وشهر فرهنگ شهر سلطـان کــبـیر

باز بنگــر داد خویـش ازچــرخ با زیگــر  گــرفت

زین نیــستان میرســـد برگوش ما  باز  این ندا

باســـتانی غــزنه اکنـــون رتبـــهء دیگـر گرفت

مرکــــز فرهنـــگی اســــلام گــردید انتــــخاب

این لقب این افتـــخار از خـــالق اکـــبر گــرفت

ای (خلیــلا) مـژده  ده  بر  فــرد  فــرد این دیار

زادگاهت تاج عـــزت باز هـــم بر ســر گــرفــت

خلیل الله (خلیل) حبیبی

به مناسبت اعطای لقب مرکزتمدن اسلامی برای شهر باستانی غزنه ازطرف کشور های اسلامی

 

 

+نوشته شده در دوشنبه هشتم بهمن 1386ساعت12:46توسط خلیل الله(خلیل) حبیبی | |

چرا   ای  دختر   مه    صورت   زیبا   تو   گریانی 

چرا  بر  خاک  جاده  پا   بر هنه  مو   پر   یشانی

چرا  چشمان معصومت  بود نمناک و سرگردان

چرا   از  سیلی  گردون هراسان گشتی و نالان

مگر   کو رند  ا ین  مر دم  نمی  بینند   در دت  را

نبیند  چشم  نا بینا   رخ    گلگون   و   ز ر دت  را

اگر   این  نا  بینا یان  حال  زارت  را  نمی   بینند

اگر  دستان  سرد   و  قلب  پاکت ر ا نمی بینند

اگر   د ر  کو دکی  مادر  ترا   تنها    رها   بنُُمو د

اگر    گردون  ترا  از  باب  دلسوزت  جدا   بنمود

مکن  ناله  تو تنها  نیستی  این بی کسان با تو

زمین  با  تو  زمان   با تو   خدای   مهربان  با تو

خلیل الله خلیل حبیبی

تهران خوابگاه دانشگاه

+نوشته شده در یکشنبه هفتم بهمن 1386ساعت10:49توسط خلیل الله(خلیل) حبیبی | |